W początkowym okresie emisji ortów bydgoskich w 1621 roku wybito pewną liczbę monet o odmiennym cechach heraldycznych na rewersie. Monety te nie miały labrów po bokach tarczy herbowej.

Grosze gdańskie z 1548 roku są zaliczane do emisji rzadkich, sporadycznie pojawiających się aukcjach. Ostatnio moneta została wystawiona na XIII aukcji firmy NumEdux pod numerem 31 i uzyskała rekordową cenę 12.000,0 PLN. Przy tej i wcześniejszych aukcjach powtarzają się dane o wysokiej rzadkości monety (R7) przywołując za każdym razem katalog Czapskiego jako wzór porównawczy. Analiza literatury, w tym wielu katalogów aukcyjnycyh z przełomu XIX/XX w. dostarcza zaskakujących informacji, że liczba znanych egzemplarzy z licznymi odmianami legendy jest dość znaczna, co przeczy powszechnemu mniemaniu o wysokim stopniu rzadkości tego grosza. 

Artykuł ma na celu jedynie pokazanie szacunkowej ilości dostępnych na rynku numizmatycznym trojaków. A nie jest w żadnym wypadku próbą ustalenia nowych stopni rzadkości. Nie można zapominać o zbiorach muzealnych, gdzie może występować spora ilość z któregoś rocznika czy mennicy.

W 1906 roku w czasopiśmie Der Numisatiker wydawanym w Gdańsku przez Saula B. Kahanego pojawił się interesujący artykuł podsumowujący działalność braci Goebelów na terenie Gdańska. Autor artytułu dokonał analizy zachowanych dokumentów, starając się wyciągnąć z nich wnioski kto był odkrywcą maszyny do produkcji monet metodą walcową. To istotne zagadnienie omawiane dośc szeroko przez Kahanego, zostało przetłumaczone na polski. Artykuł w tej wersji językowej z zachowaniem oryginalnej składni został przetłumaczony przez p. Marcina Sawaniewicza.

Na najbardziej tajemniczym orcie gdańskim widnieje data 1608 rok. Do dzisiaj wciąż dyskusyjna i otwarta pozostaje kwestia czy jest to moneta wybita prawnie w mennicy gdańskiej czy też jest to późniejsze fałszerstwo?